Það ríkti mikil eftirvænting meðal knattspyrnuáhugamanna á Akranesi þegar keppnistímabilið hófst. Liðið hafði verið styrkt mikið. Margir gerðu sér vonir um að þeir gulu myndi blanda sér af alvöru í baráttuna um meistaratitilinn á nýjan leik.

Akranesliðið er ríkjandi Íslandsmeistari og hafði burði til að verja titilinn. Liðið fór í sína fyrstu utanlandsferð. Stórsigur liðsins gegn þýska Rínarúrvalinu þótti til marks um styrkleika liðsins.

Skagamenn urðu deildarmeistarar annað árið í röð og bikarmeistarar þriðja árið í röð. Liðið hafði unnið það einstæða afrek að vinna deild og bikar tvö ár í röð. Bjarni Sigurðsson var valinn leikmaður ársins af leikmönnum deildarinnar.

Nú var liðið ekki að leika gegn sterkustu liðum landsins eins og hafði verið um langt skeið. Þrátt fyrir það var þetta gott uppbyggingaár og liðið hafði yfirburði í annarri deild og tryggði sig á ný á meðal hinna bestu.

Gengi liðsins þetta árið var misjafnt. Liðið er óstöðugt í deildarkeppninni, þó lokakaflinn sé góður og lokastaðan er þriðja sæti. Ágætur árangur náðist í Evrópukeppninni og var það sem stóð upp úr.